Ինչո՞ւ է Մոնա Լիզան ապակու հետևում։
Կարճ պատասխան
Որովհետև այն նկարված է փայտի վրա, որին կայուն օդ է պետք, և որովհետև աշխարհի ամենահայտնի նկարներից է՝ մարդկանցով լի սրահում։ Բարդու տախտակը ժամանակի ընթացքում կորացել և ճաքել է, ուստի նկարը պահվում է փակ ցուցափեղկում, որտեղ ջերմաստիճանն ու խոնավությունը կայուն են։ Ապակին, որը տեսնում եք, այդ ցուցափեղկի առջևի պատն է։
Այս հոդվածում
Ինչի՞ վրա է նկարված Մոնա Լիզան։
Փայտի։ Այդ մասին գրում է հենց Լուվրը․ Մոնա Լիզան նկարված է ոչ թե կտավի, այլ բարդու տախտակի վրա, որը տարիների ընթացքում կորացել է, և վրան ճաք է առաջացել։
Իսկ ինչի՞ համար է ապակին։
Նախ և առաջ՝ օդի։ Թանգարանի բացատրությամբ՝ հետագա վնասը կանխելու համար նկարը պետք է պահվի ապակե ցուցափեղկում, որտեղ ջերմաստիճանն ու խոնավությունը վերահսկվում են։ Ցուցափեղկը պատրաստած ընկերությունն իր խնդիրը նկարագրում է նույն կերպ՝ պաշտպանել բարդու տախտակը խոնավության կտրուկ փոփոխություններից և աղտոտիչներից։ Այդ ցուցափեղկում՝ Լուվրի Salle des États սրահի կենտրոնում, միայնակ, նկարը ցուցադրվում է 2005 թվականից։
Ի՞նչ ապակի է դա։
Մեկ թերթ չէ։ Ցուցափեղկը պատրաստած ընկերության նկարագրությամբ՝ դրա առջևի պատը հատկապես թափանցիկ է և կազմված է ապակու և PVB թաղանթի հերթագայող շերտերից։ Պլաստիկ միջնաշերտերով իրար միացված ապակու շերտերը մասնագիտական լեզվով կոչվում են լամինացված (շերտավոր) ապակի։ Ցուցափեղկն ինքը հաստ պողպատից է, իսկ նկարի հետևում՝ պողպատե զրահ։ 2019 թվականին, երբ սրահը վերանորոգվեց, ապակին փոխվեց։ Լուվրի հաղորդագրության համաձայն՝ նոր ապակին ավելի թափանցիկ է՝ հակաանդրադարձային նորագույն տեխնոլոգիաների շնորհիվ, և միաժամանակ բարելավվել են դրա անվտանգության հատկությունները։ Ո՛չ թանգարանը, ո՛չ ցուցափեղկը պատրաստողը չեն նշում, թե ով է արտադրել ապակին, և այս հոդվածը ենթադրություններ չի անում։


Երեք գործ, մեկ ցուցափեղկ
Մոնա Լիզայի ցուցափեղկը միաժամանակ երեք տարբեր բան է անում․
- կայուն է պահում ներսի օդը․ սա թանգարանի նշած առաջին պատճառն է, և դա ամբողջ փակ ցուցափեղկի գործն է, ոչ թե միայն ապակու,
- կանգնած է նկարի և այն ամենի միջև, ինչ կարող է հասնել նրան,
- դրա ապակե առջևի պատը թույլ է տալիս այցելուին տեսնել նկարը, այլ ոչ թե դրա առջև արտացոլված սրահը։
Սրանք երեք առանձին հատկություններ են։ Ապակին կարող է ունենալ դրանցից մեկը՝ առանց մյուսների։
Մի դրվագ 1911 թվականից
Մոնա Լիզան միշտ չէ, որ այսքան լավ է հսկվել։ 1911 թվականի օգոստոսի 21-ին այն անհետացավ Լուվրից, և ավելի քան երկու տարի այն չէին գտնում։ Նկարը տարած մարդը՝ Վինչենցո Պերուջան, Լուվրի խոսքով՝ ապակի տեղադրող վարպետ էր, որն աշխատել էր Լուվրում։
Իսկ տա՞նը կախված նկարը։
Տանը կախված նկարն այլ խնդիր է։ Դրա պաշտպանությունը կախված է բուն գործից և ամբողջ շրջանակումից։ Հակաանդրադարձային ապակին պատասխանում է միայն այն հարցին, որը տան և Լուվրի համար ընդհանուր է՝ տեսնել նկարը հստակ, այլ ոչ թե դիմացի պատուհանը։ Այս հոդվածը չի պարզում, թե ինչ արտադրության ապակի է պաշտպանում Մոնա Լիզան, և որևէ կապ չի հաստատում դրա և մեր տրամադրած ապակու միջև։