Ի՞նչ է անում պասպարտուն, և ինչո՞ւ նկարը չպետք է հպվի ապակուն։
Կարճ պատասխան
Պասպարտուն նկարի և շրջանակի միջև դրվող ստվարաթղթե եզրն է։ Այն միաժամանակ երկու գործ է անում․ ապակին հեռու է պահում նկարի մակերեսից և նկարի շուրջ հանգիստ տարածություն է ստեղծում, որպեսզի հայացքը կանգ առնի նրա վրա։ Առաջինը գործնականն է․ ապակուն սեղմված նկարը կարող է կպչել նրան։
Այս հոդվածում
Ի՞նչ է պասպարտուն։
Ստվարաթղթի թերթ, որի մեջ պատուհան է կտրված, և որը դրվում է նկարի վրա։ Նկարի հետևում հետնամասն է, պասպարտուի առջևում՝ ապակին։ Նկարը երևում է պատուհանից և չի հպվում ո՛չ ապակուն, ո՛չ շրջանակին։
- Շրջանակի եզրը
- Ապակին
- Օդային տարածությունը
- Պասպարտուն
- Նկարը
- Հետնամասը
Ինչո՞ւ նկարը չպետք է հպվի ապակուն։
Պահպանության մասնագետների ուղեցույցները դա ասում են ուղղակի․ շրջանակված գործը չպետք է հպվի ապակուն, և նրանց միջև պետք է մնա փոքր օդային տարածություն։ Հպման տեղում գունանյութը կարող է անցնել ապակուն, կամ գործը կարող է մասամբ կպչել նրան։ Ամենապարզ օրինակը պաստելն ու ածուխն են, որովհետև նրանց մակերեսը չամրացված փոշի է։
Շրջանակի մեջ այդ տարածությունը սովորաբար ստեղծում է հենց պասպարտուն․ այն օդային շերտ է թողնում, որը պատկերը պաշտպանում է ապակու հետ անմիջական հպումից։ Պասպարտուն, սակայն, բոլոր գործերի համար երաշխիք չէ․ անկայուն կամ ծավալ ունեցող մակերեսներին կարող է ավելի շատ տարածություն պետք լինել, քան այն տալիս է։
Ի՞նչ է այն տալիս աչքին։
Այն նկարը բաժանում է շրջանակից ու պատից և փոքր գործին ավելի մեծ տեղ է տալիս։ Համամասնությունների համար ընդունված կանոն կա․ վերևի և կողքերի լուսանցքները նույն լայնության են, իսկ ներքևինը՝ մի փոքր ավելի լայն, ինչը հավասարակշռված տեսք է տալիս։
Նկարի ո՞ր մասն է այն ծածկում։
Քիչ։ Թղթի վրա արված գործերի սովորական դասավորության դեպքում պատուհանը կտրվում է գործից մի փոքր փոքր, և նրա եզրերը յուրաքանչյուր կողմից առնվազն 2–4 մմ ծածկում են այն՝ տեղում պահելու համար։ Սա սովորույթ է, ոչ թե անհրաժեշտություն․ եթե ստորագրությունը, ամսաթիվը կամ դեմքը եզրին մոտ է, ասեք այդ մասին նախքան պատուհանը կտրելը։
Իսկ նկարն առանց պասպարտուի՞։
Այն նույնպես չպետք է հպվի ապակուն։ Երկուսի միջև դրվող միջադիրը պահպանում է այդ տարածությունը։
Ինչի՞ց է ստվարաթուղթը։
Բնօրինակի դեպքում արժե դա հարցնել շրջանակագործին։ Պահպանության պրակտիկան պահանջում է պահպանության որակի ստվարաթուղթ՝ լաթից ստացված մաքուր մանրաթելից (անգլերեն՝ rag) կամ խիստ մաքրված, թթվայնությունը չեզոքացնող հավելումով փայտանյութից։ Պատճառն այն է, թե ինչ կարող է պարունակել սովորական ստվարաթուղթը․ թթուներ և խեժեր, որոնք անցնում են դրան հպվող գործի մեջ։
Ի՞նչ է սա նշանակում շրջանակված նկարի համար։
Երկու բան։ Առաջին՝ պասպարտուն ապակին դարձնում է նկարից մեծ․ դրա համար «A4 շրջանակ» անվանումը քիչ բան է ասում ապակու մասին։ Երկրորդ՝ պասպարտուն հեռավորություն է ստեղծում ապակու և նկարի միջև, իսկ հենց հեռավորության դեպքում է փայլատ (AG) ապակին կորցնում հստակությունը․ հակաանդրադարձային (AR) ապակին, նույն ուղեցույցի համաձայն, կարող է տեղադրվել գործից ցանկացած հեռավորության վրա։ Մեր շրջանակած գործերը հավաքվում են AR ապակիով՝ Artglass AR 70-ով․ այն ունի մոտ 1% անդրադարձ, 70% UV պաշտպանություն և պահպանության դասի ապակի չէ։